بحران در هستی

هر سال صدها میلیونها دلار از ذخا یر ارزی کشور صرف مسلح کردن نیروهای حماس و حزب الله می شود.  این ثروت ملی که از ایران در طی هر سال به باد می رود به را حتی می تواند صرف موارد مورد احتیاج در داخل کشور اعم از ایجاد شغل برای میلیونها بیکار در سراسر کشور، کاهش میزان سرسام آور تورم، بهبود صنایع مادر و ساخت جاده شود.  در ده سال گذشته بخشهای حیاتی اقتصاد کشور مانند: صنایع هوایی، آموزش و پرورش، صنایع واردات و صادرات، سیستمهای آب و برق رسانی، خدمات بهداشتی و درمانی و کیفیت جاده های کشور شاهد لطمات شدیدی بعلت نرسیدگی دولت به این بخشها بوده است.  فساد اخلاقی و مالی، برنامه ریزیهای نادرست و کمکهای مالی گزاف به کشورها و گروهای خارج از کشور مانند حماس و حزب الله باعث رشد بدبختی تمام مردم ایران بغیر از تعداد معدودی از آقازاده ها شده است. بااینکه کمک به بنی آدم و بخصوص برادران و خواهران مسلمان وظیفۀ انسانی و شرعی ما است ولی به چه قیمتی؟ آیا مسئولیت اصلی دولتمردان رسیدگی و جوابگویی به مشکلات درون مرزی قبل از کمکهای برون مرزی نیست؟

در این روزها ضعف اقتصاد، گرانی، تورم، بیکاری، بدبخیتی و صدها مشکلات دیگر در ایران خبر جدیدی نیست. احمدی نژاد قرار بود  ناجی ما شود، ولی به عزرائیل تبدیل شد. احمدی نژاد گفته بود که به دست فقرا بوسه می زند، ولی بر تعداد فقرا افزود.  احمدی نژاد گفته بود که درآمد حاصله از فروش نفت را سر سفره ها خواهد آورد، ولی این روزها مردم به نان روز خود محتاج ترند. وی در طی سفرهای استانی خود هزاران قول و قرار و وعده به ما داد، ولی هیچ یک از آنها بعمل نرسیده. الان هم دم از ادارۀ کشور با نفت پنج دلاری می زند.  وای بر حال ما. 

دسترسی به انرژی اتمی حق مسلم تمامی ما ایرانیان است ولی به چه قیمتی؟ 

به قیمت بیکاری در جامعه؟  نه

به قیمت فقر و بدبختی؟ نه

به قیمت محتاج ماندن به نان شب؟ نه

به قیمت انزوا در جامعۀ جهانی؟ نه

به قیمت نداشتن برق و آب؟ نه

به قیمت خراب کردن آیندۀ بچه هایمان؟...

خبرگزاري فارس از قول يک منبع آگاه در وزارت نيرو از «تقسيم‌‌بندي خاموشي برق براي مناطق مختلف کشور» خبر داد که برخي از مناطق «در شب» چهار تا شش ساعت برق نخواهند داشت. بر اساس همین منبع مشکل کمبود برق در سالهای آینده نیز ادامه خواهد یافت و بر ساعات خاموشی در سراسر کشور افزوده خواهد شد.

آقای احمدی نژاد از زمان انتخاب ایشان به سمت ریاست جمهوری، سفرهای متعددی به مناطقی که با کمبود برق مواجه هستند کرده اند و در طی این سفرها مبالغ کلانی به طرفداران و حامیان نزدیک خود پرداخته اند ولی هیچ قسمت از این مبالغ صرف بهبودی مشکلات کمبود برق و بازسازی سیستم تولید و انتقال برق نگشته است. این مهم گویای فساد مالی مسئولین دولتی و حامیان ایشان است. در این میان، این تنها مردم شریف و زحمتکش ایران عزیزمان است که هر روز گریبانگیر این مشکلاتند.

ایشان از یک طرف در عرض سه هفته ادعا بر افزوده شدن تولید برق از 12600 به 14000 و بلافاصله به 24600 مگاوات در کشور کرده اند  و این در حالیست که هر روز که میگذرد بر ساعات خاموشی اضافه می شود. این عملکرد حاکی بر غافلیت ایشان از اوضاع جامعه و عدم در نظر گرفتن هر گونه راه حلی برای رفع بحران کنونی است.

فقط خدا می داند که اینهمه پول نفت که سرمایه ملی ما است بر سر سفره و جیب که میرود؟   

حسن مرتضوی یكی افسران بلند پایۀ سپاه قدس است كه درطول پنج سال گذشته مسئول گسترش نفوذ این ارگان در افغانستان می باشد. نامبرده، به بهانۀ اجرای این وظایف و تحت پوشش سپاه پاسداران و برای منافع مالی شخصی، دست به واردات انواع مختلفی از مواد مخدرخانمان سوز به ایران زده است. ناگفته نماند که سردار قاسم سلیمانی فرمانده سپاه قدس از خیلی از اعمال او خبر داشته ولی هرگز سعی نكرده كه او را از این اعمال باز دارد.

وی با نفوذی که در رده های بالای سپاه پاسداران دارد امکان ورود مواد مخدر را از طریق قاچاقچیان افغان به ایران فراهم کرده و در ازای این کارمبلغ کلانی از آنها باج می گیرد. در مرحلۀ بعدی، پاسدار حسن مرتضوی با صرف قسمتی از این عایدات به خرید سلاحهای جنگی می پردازد و قسمت عمده ای از آن را به جنگجویان طالبان فروخته تا با گسترش نا آرامی و آشوب در افغانستان، آینده عایدات خود را تضمین کند و ضمناً پیگیر اهداف سپاه قدس در افغانستان باشد.

i>i>

هفته آینده سالگر 18 تیر است.  در سالهای گذشته این سالگرد نه تنها در ایران بلکه در همه دنیا گرامی داشته شده است.  اهمیت این روز از دلیل اولیه آن فراتر رفته است.  دلیل اولیه اعتراضات به بسته شدن یک روزنامه بود.  از آن تاریخ ما شاهد بسته شدن دهها و شاید صدها روزنامه بوده ایم.  اعتراضات به ابتدا در پی خواست آزادی مطبوعات و اطلاعات در جامعه ای آزاد و باز بود.  از آن زمان ما شاهد مرعوب شدن و به بند کشیدن ده ها هزار ایرانی توسط دولت بوده ایم.  دولتی که اساس و پیام انقلاب را نادیده گرفته است.  تظاهرات 18 تیر باعث شد مردم سرکوب گری و خشونت دولت را زیر سوال ببرند.  بعد از آن واقعه، تعداد بیشماری از نوابغ و سرمایه های این کشور به دلیل سرکوب گری های دولت از ایران در جستجوی آزادی گریخته اند. 

آنانی که در هفته آینده در صدد بر پایی تظاهرات هستند باید این مهم را به خاطر داشته باشند که الگویشان اعتراضات صلح جویانه دانشجویان 18 تیر است.  فراموش نکنید که 18 تیر اعتراضی صلح جویانه بود و دولت بود که خشونت به خرج داد.  امسال ما باید به جهانیان عظمت پیام 18 تیر که همان پیام صلح و آزادی است را ابلاغ کنیم. 

لینک ویدئوها:

بر اساس گزارشی در هفته نامه تابان:

حجت الاسلام عليخاني، نماينده مردم قزوين، آبيك و البرز در مجلس شوراي اسلامی در بخشی از سخنانش به مقايسه عملكرد دولت ها پرداخت و گفت :امروز به اندازه هيچ برهه اي از زمان درآمد كشور اين چنين بالا‌ نبوده است و با توجه به افزايش قيمت نفت نبايد هيچ كمبودي در مملكت داشته باشيم اما چه مي شود كه در دولت آقاي خاتمي با 11 ميليون تن گندم در توليد گندم خودكفا مي شويم ولي امروز بايد 6 ميليون تن گندم وارد كنيم.

وي با اشاره به خشكسالي اخیر اظهار داشت: سوالم از مسوولان اين است كه چرا در اين خشكسالي بايد چاه ها را ببندند در حالي‌كه از سوي ديگر هم سهم آب استان از سد طالقان كاهش يافته و مسوولان هم تلاشي براي تحقق پروژه انتقال آب شاهرود به قزوين نكرده اند،پس كشاورزان با اين وضعيت چه بايد بكنند؟

حجت الاسلام عليخاني تصريح كرد: هنوز برخي از مسوولين به مردم دروغ مي گويند و در حالي‌كه از 360 ميليون متر مكعب آب سد طالقان 150ميليون متر مكعب آن به تهران مي رود، باز هم منكر اين مساله مي شوند.

و ادامه داد:  چگونه رييس جمهور در سفر به سريلانكا 2 ميليارد دلار در طرح آب رساني و پتروشيمي آن كشور سرمايه گذاري مي كند در حالي‌كه با بخش كوچكي از اين پول مي توان به دشت قزوين  آب رساني نمود ؟


 

با توجه به فرا رسیدن سالگرد 18 تیر، باید یادی از آن دانشجویان معترض و از جان گذشته بکنیم.

اکثر آنها حدود 20 سال داشته، یعنی فرزندان کسانی بودند که انقلاب را به ثمر رساندند. اتهام طاقوتی بودن و شاه پرستی بر آنان مضحک ترین اتهام است. آنها حتی دانشجویان انقلابی هم نبودند. آنها فقط می خواستند آزادانه زندگی کنند و آن روز در مورد بستن یک روزنامه اعتراض می کردند. آنها همچنین از طبقه مرفه نبوده و بیشتر آنها از شهرستانها آمده بودند و در خوابگاه زندگی می کردند.

نکته مهم دیگری که باید به خاطر داشته باشیم این است که در حالیکه دانشجویان صلح و آرامش را پیش گرفته بودند رژیم به خشونت روی آورد. نیروهای انتضامی اتاقهای خوابگاه را اشغال کرده و همه را بدون استثنا مورد ضرب و شتم قرار دادند حتی دانشجویانی را که خوابیده بودند و یا داشتند درس می خواندند، نیروهای انتضامی وسائل شخصی دانشجویان و ساختمانهای دانشگاه را که متعلق به ملت است از بین بردند.

با نزدیک شدن 18 تیر همه ما ایرانیان مؤظفیم که از واقعیت این فاجعه پرده برداریم.